Հյուրանոցային վաճառքի նոր իրականությունը

Պատկերացրեք հյուրանոցի վաճառքի և մարքեթինգի տնօրենին (DOSM), ով երկուշաբթի առավոտյան ուսումնասիրում է նախորդ շաբաթվա խմբային հարցումները։ Նա տեսնում է տասը տարբեր հայտեր՝ կորպորատիվ գնումների բաժնից մինչև հեռավար աշխատողների համար արտագնա հանդիպում կազմակերպող ՄՌ (HR) տնօրեն, պրոդուկտի շնորհանդես պլանավորող մարքեթինգի մենեջեր, փոքր ընկերության հիմնադիր, ով փնտրում է վայր ռիթրիթի համար, և նույնիսկ ինֆլյուենսերների գործակալություն, որն առաջարկում է բարտեր՝ գովազդային կոնտենտի դիմաց։

Տասը տարբեր հարցում։ Տասը տարբեր տեսակի պատվիրատու։ Սակայն հյուրանոցի վաճառքի թիմն ունի գործողությունների միայն մեկ ավանդական պլան։ Սա ժամանակակից հյուրընկալության ոլորտի գլխավոր հակասությունն է, որը պահանջում է արմատական փոփոխություններ:

Ավանդական մոդելը և դրա փլուզումը

Տասնամյակներ շարունակ հյուրանոցների վաճառքի բաժինը կառուցված էր մեկ կոնկրետ գնորդի՝ կորպորատիվ միջոցառումների կազմակերպչի պահանջների շուրջ: Նրանց վարքագիծը կանխատեսելի էր. գնառաջարկի հարցումները (RFP) ուղարկվում էին տարվա նույն ժամանակահատվածում, պայմանագրերը ստանդարտ էին, և բանակցություններն ընթանում էին հստակ ձևաչափով: Այս գնորդն ապահովում էր վաճառքի բաժնի տնտեսական տրամաբանությունը, իսկ CRM համակարգերն ու հյուրանոցային տեխնոլոգիաները ստեղծված էին հենց նրանց սպասարկելու համար:

Բայց աշխարհը փոխվել է: Հեռավար աշխատանքի զանգվածային տարածումը, մարքեթինգային բյուջեների վերաբաշխումը և «ստեղծարարների» (creators) տնտեսության ահռելի աճը ծնեցին նոր պատվիրատուների: Այսօր ՄՌ տնօրենը հաճախ չգիտի, թե ինչ է նշանակում «attrition» (մասնակիցների քանակի նվազման դեպքում կիրառվող տույժեր) տերմինը: Բրենդի մարքեթոլոգին հետաքրքրում է ոչ թե զեղչային համակարգը, այլ լուսանկարվելու էսթետիկ միջավայրն ու միջոցառման տեխնիկական հագեցվածությունը: Իսկ ստարտափի հիմնադրին պետք է արագ «այո» կամ «ոչ», այլ ոչ թե շաբաթներ տևող ձանձրալի նամակագրություն: Եթե ճիշտ տեղը գտել են, պատրաստ են վճարել ավելին, քան շուկան է թելադրում, և առանց բանակցելու հեռանալ այն տեղերից, րոնց այնքան էլ չեն համապատասխանում իրենց պահանջներին: Ներքին միջոցառումները, ինչպիսիք են հեքեթոնները, նոր ապրանքների գործարկումը, թիմային հավաքները ավելի ու ավելի են նմանվում քոնթենթի ստեղծում:

Այժմ հյուրանոցի հետ բանակցությունները գնում են հիմնականում ոչ թե սենյակի, ծառայությունների գնի համար, այլ այն բովանդակության ու փորձառության ապահովման համար, որը ցանկալի է պատվիրատուին:

Խնդիրն այն է, որ հյուրանոցները փորձում են այս բոլոր նոր գնորդներին սպասարկել հին մեթոդներով: Արդյունքում վաճառքի ցիկլը երկարում է, իսկ հաճախորդները հեռանում են: Նրանք գնում են ոչ թե մրցակից հյուրանոցներ, այլ ընտրում են այլընտրանքային վայրեր՝ քովորքինգային տարածքներ, առանձնատներ (Airbnb), պրիվատ ակումբներ կամ կոնտենտ-ստուդիաներ:

Ինչպե՞ս հարմարվել նոր իրականությանը 

Որպեսզի հյուրանոցները կարողանան գոյատևել և աճել այս նոր, բազմաշերտ շուկայում, բավական չէ միայն ուժեղացնել հին գործիքակազմը. անհրաժեշտ է համակարգային վերափոխում։ Ահա մի քանի ուղղություններ, որոնք զարգացնում են այս հիմնախնդրի լուծումը.

1. Նեղ մասնագիտացված և հիբրիդային վաճառքի թիմերի ձևավորում Ավանդական «խմբային վաճառքի մենեջերի» հաստիքն այլևս արդյունավետ չէ բոլորի համար: Թիմերը պետք է վերաձևավորվեն: Օրինակ՝ անհրաժեշտ են «փորձառության դիզայներներ» (Experience Designers), ովքեր կհասկանան բրենդների ու ՄՌ թիմերի ստեղծարար պահանջները: Անհրաժեշտ են նաև «գործընկերությունների մենեջերներ», ովքեր կկարողանան գնահատել ինֆլյուենսերների առաջարկած թվային կոնտենտի իրական արժեքն ու PR ազդեցությունը՝ այն դիտարկելով որպես վճարման լիարժեք միջոց։

2. B2B Ակնթարթային ամրագրումների (Instant Booking) տեխնոլոգիաների ներդրում Փոքր խմբերի՝ ստարտափների կամ տեղական համայնքների համար գնառաջարկի (RFP) ավանդական գործընթացը պարզապես ժամանակի վատնում է: Հյուրանոցները պետք է ներդնեն նորագույն թվային հարթակներ, որտեղ ընկերության հիմնադիրը կամ ծրագրի ղեկավարը կարող է մի քանի քլիքով ամրագրել, օրինակ, 12 սենյակ և փոքր աշխատանքային տարածք՝ տեսնելով դինամիկ գները հենց տեղում: Արագությունը նոր շուկայում դարձել է ամենաթանկ արժույթը:

3. Պայմանագրային ճկունություն և այլընտրանքային փաթեթներ Խիստ կանոններն ու F&B (սնունդ և ըմպելիք) նվազագույն շեմերը վախեցնում են նոր սերնդի պատվիրատուներին: Որպես լուծում, հյուրանոցները կարող են առաջարկել «բաժանորդագրային» կամ «կորպորատիվ անդամակցության» մոդելներ այն ընկերություններին, որոնք ունեն հեռավար աշխատակիցներ և պարբերաբար վայրի կարիք ունեն հանդիպումների համար: Փոխարենը մեկ մեծ պայմանագրի, կարելի է կնքել ճկուն, տարեկան պայմանագիր՝ մի քանի փոքրամաշտաբ միջոցառումների համար:

4. Տարածքների վերաիմաստավորում՝ ի պատասխան նոր մրցակիցների Վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ թիմային ռիթրիթների համար գրագետ ձևավորված տները (Residential rentals) ավելի ու ավելի մեծ պահանջարկ ունեն շնորհիվ իրենց «տնային» և ոչ ֆորմալ մթնոլորտի: Որպեսզի հյուրանոցները հետ բերեն այս գնորդներին, նրանք պետք է իրենց պաշտոնական կոնֆերանս-դահլիճները մասամբ վերածեն ինտերակտիվ, հարմարավետ և տեխնոլոգիապես հագեցած «հյուրասենյակների», որտեղ կլինեն բազմոցներ, բարձրորակ պրոյեկտորներ, անսահմանափակ սուրճ և ստեղծագործելու ազատություն:

Ամփոփում

Հյուրանոցային վաճառքի անկումը պայմանավորված չէ շուկայում գումարի պակասով. իրականում միջոցառումների քանակն աճել է: Խնդիրն այն է, որ ոլորտը շարունակում է կառչած մնալ հին ինստիտուտներից: Ապագան պատկանում է այն ընկերություններին, որոնք գիտակցում են, որ շուկան մասնատվել է: Ժամանակն է, որ վաճառքի թիմերը ևս բազմապատկվեն ու ադապտացվեն՝ վերածվելով ճկուն կառույցի այն իրականության մեջ, որտեղ մեկ ավանդական գնորդին փոխարինելու են եկել տասը նորերը: